ลองอ่านดูนะ แล้วจะรักแม่ขึ้นทุกนาที
ท่ามกลางความคึกคักตามห้างสรรพสินค้าหรือ ตลาดสด ที่บรรดาลูก ๆ ทั้งหลายพากันไปหาซื้อของขวัญเพื่อมอบให้คุณแม่ ในวันแม่แห่งชาติที่จะมาถึงนี้ แต่กลับมีอีกมุมหนึ่งของสังคม ซึ่งผู้เป็นแม่ได้ถูกทอดทิ้งให้เดียวดาย อยู่กับเพื่อนวัยเดียวกันในสถานสงเคราะห์ โดยลูกบางคนไม่เคยมาเหลียวแล และไม่เคยรับรู้ว่า แม่..ยังคงเป็นห่วงลูกมากแค่ไหน
ที่สถานสงเคราะห์คนชราบ้านธรรมปกรณ์วัดม่วง อ.เมือง จ.นครราชสีมา มีคนชราเฉพาะผู้หญิงพักอยู่ทั้งหมด 107 คน มีอายุตั้งแต่ 60-95 ปี และในจำนวนนี้มีคุณยายเฉลิมศรี กลีบบัว อายุ 65 ปีพักอาศัยอยู่ในบ้านพักคนชราดังกล่าวด้วย
คุณยายเฉลิมศรีเล่าว่า บ้านเดิมอยู่ จ.อ่างทอง และมีบุตรชาย 2 คน ส่วนสามีได้แยกทางกัน ที่ตัดสินใจออกจากบ้านมา เนื่องจากลูก ๆ ไม่ค่อยมีเวลาดูแล เพราะลูกคนโตมีครอบครัวที่ต้องรับผิดชอบแล้ว ส่วนลูกคนเล็กก็ออกจากบ้านไปหางานทำ จนถึงขณะนี้ก็ยังไม่พบหน้าลูกชายคนเล็กเป็นเวลา 3 ปีมาแล้ว
ตลอดระยะเวลาที่มาพักอาศัยอยู่ที่นี่ ตั้งแต่ปี 2546 นาน ๆ ลูกชายคนโตจะมาเยี่ยมสักครั้ง อยู่ที่นี่ก็รู้สึกเหงา แต่ก็ไม่อยากกลับไปบ้าน เพราะจะเป็นการรบกวนและเพิ่มภาระให้กับลูก ๆ แต่สิ่งที่ตนเป็นห่วงมากที่สุดคือ ลูกชายคนเล็กที่ชื่อ นาย อภิชาติ อินทรสุข อายุ 35 ปี ซึ่งตนไม่ได้พบหน้ามานาน และคิดถึงเขามาก หากเขาทราบว่าแม่มาอยู่ที่นี่ ก็ให้ปลีกเวลามาหาแม่บ้าง แม่ไม่ได้ต้องการอะไร เพียงแต่อยากเห็นหน้าลูกและอยากรู้ว่าลูกอยู่ที่ไหน สบายดีหรือไม่ แม่ก็พอใจแล้ว...
นี่เป็นเพียงความต้องการจากใจของคุณแม่คนหนึ่ง ที่เพียงแค่ได้พบลูกบ้างก็พอแล้ว แต่ยังมีคุณแม่อีกหลาย ๆ คน ไม่มีโอกาสออกมาเรียกร้องสิ่งเหล่านี้ให้ลูก ๆ ได้รับรู้...
และหากคุณยังไม่รู้ว่า แม่...ผู้หญิงซึ่งยิ่งใหญ่ยากที่จะหาสิ่งอื่นใดมาเทียมเท่า... แม่ยิ่งใหญ่และมีความหมายมาก แค่ไหน ขอให้อ่านเรื่องต่อไปนี้ และใช้ความคิดไปพร้อมๆ กัน
มีเรื่องเล่าว่า แม่ผู้แก่เฒ่าเดินไม่ได้คนหนึ่ง เป็นที่รำคาญใจของลูกชายเหลือเกิน แต่ไม่รู้จะ เอาแม่ไปฝากใครเลี้ยงแทน เพราะสมัยนั้นยังไม่มีสถานสงเคราะห์คนชรา จึงตัดสินใจแบกแม่เอา ไปปล่อยป่าตามยถากรรม แม่ไม่วอนขอ ไม่ถาม ไม่ว่าอะไร ตั้งใจหักกิ่งไม้ตามทางเรื่อยไป เข้าป่า ลึกไกลมากแล้ว ลูกชายวางแม่ลงบนโขดหิน แล้วหันหลังจะเดินทางกลับ ตอนนี้เอง แม่ตะโกน ตามหลังลูกไปว่า "ลูกเอ๋ย เดินตามรอยกิ่งไม้ที่แม่หักไว้นะ จะได้ไม่หลงทาง"
เห็นไหมว่าความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด หากคุณเป็นคนหนึ่งที่เคย ทอดทิ้ง แม่ให้อยู่ตามลำพัง คนเดียว วันนี้ยังไม่สายเกินไปที่คุณจะบอกว่า รักแม่ ไม่จำเป็นต้องทำเพียงแค่วันแม่แห่งชาติเท่านั้น เพราะทุก ๆ วัน แม่คือคนที่สำคัญกับเราเสมอ...
dear.....mom who love me lot.....
แม่ คือ คำแรกที่เราพูดได้นะ เรารักไม่เท่าไหร่ อธิบายไม่ได้หลอก เอาเป็นว่าไม่น้อยกว่าที่แม่รักเรา แม่บ่นเราบ่อยๆก็เข้าใจนะว่ารัก เราสร้างความวุ่นวายในบ้านให้แม่บ่อยๆ เช่น เก็บข้าวของไม่เป็นที่ อันนี้ก็หมายความว่าเรารักแม่นะ เพียงแต่ว่าเราเก็บของไม่เก่งเท่าแม่น่ะ เรารู้ว่าแม่จะไม่มาอ่าน blog เราหลอก (แม่เล่นคอมมะเป็น) อันนี้เราไม่ว่าหรอกแม่เล่นไม่เป็นเราจะเล่นแทนแม่เองนะ
ขอให้แม่มีความสุข สุขภาพแข็งแรง อ้วนตุ้ยแบบนี้ตลอดไป แม่บ่นหวานบ่อยๆว่า ไม่รู้จักโต ที่หวานไม่อยากโตเพราะว่ายังอยากเป็นคนที่แม่คอยดูแลอยู่ตลอดไงหละ รักแม่นะ รักจ๊าบ.......
